Z modlitwą w szczególnym roku
2 grudnia 2014
biblia
Przygotujcie drogę Panu…
7 grudnia 2014

Dwa początki w duchackim gronie

Kraków, Szpitalna.
Siostry duchaczki ze Szpiatlnej w Krakowie i bracia Towarzystwa Ducha Świętego razem rozpoczęli Rok Życia Konsekrowanego.

Dwie wspólnoty o gwidonowych korzeniach spotkały się w pierwszy poniedziałek Adwentu na Mszy św. w kościele św. Tomasza. Mszy św. przewodniczył Moderator Towarzystwa – o. Wiesław Wiśniewski. Oprawę liturgiczną również przygotowały dwie wspólnoty – siostry oraz nowicjusze i alumni Towarzystwa.

W homilii nawiązującej do Listu Papieża Franciszka na rozpoczęcie Roku Życia Konsekrowanego, o. Wiśniewski podkreślił, że konsekracja zakonna to promieniowanie pięknem Oblicza Jezusa Chrystusa; to uobecnienie stylu życia i działania naszego Pana na ziemi. Te cudowne owoce konsekracji dokonują się w nas, ale nie dla nas – one są dla tych, do których nasz Pan nas posyła. Rok Życia Konsekrowanego zachęca nas do spoglądania z refleksją i wdzięcznością w przeszłość i przyszłość, by z pasją przeżywać teraźniejszość i pytać o wierność misji powierzonej nam przez Pana “dziś” tzn. „czy mamy dziś Gwidonową miłość do ludzi”.

Po Mszy św. przy wspólnym spotkaniu przy stole brat Gabriel z Chile dzielił się świadectwem drogi swego powołania, która wiodła poprzez Amerykę południową, Rzym, spotkanie naszych sióstr hiszpańskich aż do wspólnoty Towarzystwa Ducha Świętego w Krakowie. Spotkanie zakończyło się wspólnym śpiewem a także spojrzeniem w przyszłość, aby – jeśli Pan pozwoli – również w łączności dwóch wspólnot duchackich zakończyć Rok Życia Konsekrowanego w 2016r. –w Seminarium Duchownym Towarzystwa, które obecnie buduje się w Dąbrowie k.Staniątek.

Dla Sióstr Kanoniczek początek Roku Życia Konsekrowanego zbiega się z rozpoczęciem przygotowań do Jubileuszu 800 lecia przybycia Zakonu Ducha Świętego do Polski. Pierwszą niedzielą Adwnentu rozpoczęto w Zgromadzeniu pierwszy rok jubileuszowych przygotowań. Rok ten będziemy przeżywać w naszych wspólnotach pod hasłem : „Duchacki wymiar powołania i świadectwa”.