Naśladujemy Jezusa w Jego MIŁOSIERNEJ MIŁOŚCI. Służąc Jezusowi w chorych i ubogich, w opuszczonych i potrzebujących pomocy dzieciach realizujemy w swym życiu słowa Jezusa:
Byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie (...)
Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych,
Mnieście uczynili.
Te słowa Jezusa umieścił Założyciel na pierwszej stronie Reguły, wskazując członkom Zakonu na Chrystusa ukrytego w braciach ubogich i potrzebujących pomocy, którego mają czcić w posłudze miłosierdzia.
Posługę MIŁOŚCI MIŁOSIERNEJ realizujemy w Polsce, we Włoszech na Ukrainie i na misjach w Burundi (Afryka)
Nasza działalność
Posługa chorym
"Z pokorą, poświęceniem i oddaniem służąc chorym w szpitalach, zakładach i domach prywatnych, będziemy się starały nie tylko ratować ich życie i ulżyć cierpieniom ich ciała, ale także nieść pomoc duszy. (...)"
Konstytucja Zgromadzenia, pkt. 89
Posługujemy chorym między innymi w szpitalach, domach prywatnych, w Domu Opieki dla kobiet w Leżajsku, w Domu Księży Emerytów w Częstochowie
Posługa ubogim
"Ubogim, samotnym, opuszczonym będziemy niosły pomoc, pociechę i pokrzepienie. (...)"
Konstytucja Zgromadzenia, pkt. 90
Posługujemy poprzez: Codzienne wydawanie posiłków na naszych furtach, organizowanie rekolekcji i wigilii dla bezdomnych, pomoc ubogim rodzinom
Opieka nad dziećmi
"Sprawując w różnych grupach wychowawczych i w różnych formach opiekę nad dziećmi, będziemy dopomagać im do wszechstronnego rozwoju osobowości. (...)"
Konstytucja Zgromadzenia, pkt. 91
Prowadzimy: przedszkole w Lublinie, przedszkole w Krakowie, grupy Gwidonowe dla dzieci.
Troska o dzieci najbardziej potrzebujące
"W Zakładach Wychowawczych troskliwą opieką otaczać będziemy dzieci biedne, opuszczone i potrzebujące pomocy, stwarzając atmosferę rodzinną przepojoną szacunkiem dla każdego dziecka Bożego. (...) W pracy wychowawczej należy mieć szczególne zrozumienie dla dzieci najtrudniejszych, nieprzystosowanych społecznie, niezdolnych do nawiązania kontaktu z otoczeniem. Opieka nad nimi jedst jedną z form służby najbardziej potrzebującym."
Konstytucje Zgromadzenia, pkt. 92
W Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej w Pacanowie oraz w Niespokrewnionej z Dzieckiem Rodzinie Zastępczej
Ochrona życia dzieci nienarodzonych
"Zgodnie z tradycją naszego Zgromadzenia, aby chronić życie dziecka, będziemy niosły pomoc samotnej matce w instytucjach ochrony życia nienarodzonych (...)."
Konstytucje Zgromadzenia, pkt. 93
W Domu Samotnej Matki w Gdańsku Matemblewie oraz w Domu Obrony Życia w Pisarówce (Ukraina).
Katechizacja
"Poprzez katechizację, posługując się odpowiednimi metodami i pomocami, powinnyśmy rozwijać i kształtować u dzieci i młodzieży wiarę "żywą, wyraźną i czynną" (...)."
Konstytucje Zgromadzenia, pkt. 94
Dzieło misyjne
"(...) w miarę swych możliwości (Zgromadzenie) uczestniczy w dziele misyjnym Kościoła. Podejmując posługę miłości miłosiernej wśród ubogich, chorych i najbardziej potrzebujących pomocy w krajach misyjnych (...)."
Konstytucja Zgromadzenia, pkt. 95
Posługi we wspólnocie
"Apostolstwo nasze jest wspólnotowe. Każda więc siostra swą pracą, niezależnie od jej rodzaju (...) przyczynia się do wypełnienia dzieł apostolskich Zgromadzenia. (...)"
Konstytucja Zgromadzenia, pkt. 84
Ukraina
Od roku 2006 Siostry Kanoniczki rozpoczęły posługę miłości miłosiernej w Pisarówce na Ukrainie, prowadząc pierwszy na Ukrainie Dom Obrony Życia. Głównym zadaniem domu jest ratowanie poczętego życia i pomoc kobietom brzemiennym, znajdującym się w ciężkiej sytuacji materialnej.
Misje w Afryce
Zgromadzenie nasze ożywione i pobudzone przez Ducha Świętego, pragnąc głosić narodom Chrystusa, który przeszedł przez życie dobrze czyniąc, uczestniczy w dziele misyjnym Kościoła. Siostry pracują wśród najbiedniejszych w Afryce - Burundi na trzech placówkach: w Gatara, Buraniro i w Bujumbura.
Ratowanie życia
Naśladowcy Gwidona, przybyli do Polski już w 1220 roku, by w krakowskim szpitalu ratować życie zwłaszcza niewinnych dzieci. Po ośmiu wiekach, w zmienionych historycznie warunkach, siostra duchaczka jako pielęgniarka, realizuje charyzmat swego Założyciela niosąc ulgę ludziom cierpiącym.